Tiels Flipje

Natuurlijk kent iedereen (van een jaartje of 40+) onze fruitige vriend uit Tiel! Hij vertegenwoordigde de Tielse jamfabriek "De Betuwe". Daaraan moet ik denken terwijl ik op zaterdag 30 juli naar de West-Betuwetoer in Tiel rijd. Ik ben benieuwd of deze betoverde framboos nog ergens tegenkom in dit fruitgebied. Het is fris deze ochtend en ik vraag me af of ik spijt krijg dat ik met blote armen vertrek. Armstukken zouden hier op zijn plaats geweest zijn maar die heb ik nog (steeds) niet aangeschaft. Het ondershirt met lange mouw lijkt me dan wel weer wat overdreven...

Ik ben op weg voor de 150 km die aan de overkant van de Rijn diverse bekende en minder bekende klimmetjes bevat. Met diverse groepjes oprijdend steken we bij Rhenen de rivier over. We rijden over de Grebbeberg en de Wageninge berg richting Italiaanse Weg. Dat is een leuk klimmetje (BIG!) die ik nog ken van de Blogride van vorig jaar. Bijna bovenaan staat een fotograaf en die klikt, naar later zou blijken, een mooi plaatje (al zeg ik het zelf). Hij prijkt nu op mijn laptop als bureaublad en hier op het blog is het de nieuwe profielfoto (beetje klein misschien?). Nou vooruit dan...ik zet 'm straks onderaan dit stukkie.
Intussen heb ik er lekker de vaart in en komt de eerste stempel/koffiestop mij iets te vroeg. Ik wil wat verder zijn om op te steken. Helaas denken mijn medefietsers er anders over en die blijven nog even hangen. Een nieuw groepje opzoeken dan maar. gelukkig is dat geen probleem. Toch rijden er hier wat andere fietsers in en het vormt geen 'team'. Ik trek dus mijn eigen plan en fiets lekker door. Na de Amerongse Berg kom ik samen te rijden met een jonge knaap op een mooie Koga. Dat gaat lekker. Om beurten kop en we rijden een lekker gemiddelde. Tot we in Doorn even de weg kwijt zijn. Hoogstwaarschijnlijk zijn we daar een bordje voorbij gereden. Een meneer in een 'Fiets'setje wist gedecideerd te melden dat we inderdaad linksaf moesten slaan om vervolgens de volgende stempelpost aan te doen - het klopte! Lekker even bijtanken met banaan, krentenbol en een flesje water. Als we later door Leersum crossen met een behoorlijk vaartje rijd ik lek. De eerste met deze fiets en ik geloof zelf de eerste lekke band van dit seizoen. Met de nieuwe bandenlichtertjes van Tacx ligt het nieuwe bandje er in no-time omheen. Het pompen met het minipompje van Lezyne moet even wennen. Kort slagje en dan lukt het wel... uiteindelijk vrij snel weer verder. We rijden met rasse pedaalslag weer richting Rhenen. Maar...niet eerder dan na een tweede lekke band...dat levert een logistiek probleempje op...ik heb mijn reservebandje natuurlijk al gebruikt en geen plakspullen bij me... Als ik de buitenband goed inspecteer zie ik andermaak niet veel bijzonders. Totdat ik de binnenzijde nog eens goed bevoel. Een flinke ijzeren pin of naald ligt (over)dwars! Dat was waarschijnlijk de eerste keer ook al de boosdoener. Ik schiet links en rechts fietsers aan om een binnenbandje te bietsen en dat heeft gelukkig succes: bedankt hoor, meneer in geel wielershirt! Ik kan weer verder maar de bandenspanning is niet helemaal top. En ik heb nog zo op m'n falie gekregen bij Bike-Zone. "U moet echt op hardere banden rijden!" En dat heb ik me natuurlijk ter harte genomen en pomp thuis lekker hard op met de nieuw aangeschafte Blow Joe! Eenmaal weer in Tiel bedenk ik me dat Flipje geen acte de presence heeft gegeven. Maar als hij er bij geweest was had hij zeker die meneer in geel shirt in het zonnetje gezet! Tenslotte was hij in zijn avonturen degene die zorgde voor een goede afloop!

Vakantietijd 2

Na de kustverkenningen richting Pisa en Lucca wordt de camper op een prachtige terrassencamping geplaatst. Prachtig uitzicht over de omgeving van Pistoia...maar dat houdt wel in dat er richting camping een stevige klim moest worden ingezet. Dus hebben we hier minder gefietst - 1x naar het in de buurt gelegen Vinci - inderdaad...de geboortestad van...

Tijdens verkenningen in de buurt bleek dat het naburige dorpje San Baronto de plaats is waar de huidige Italiaanse kampioen Giovanni Visconti van afkomstig is. De plaatselijke fanclub heeft dan ook een duidelijk, niet te missen spandoek in het dorpsstraatje hangen. De voorzitter van deze club was zo vriendelijk om mij even op de gevoelige plaat vast te leggen toen ik daar langsreed nadat ik Vinci had gerond. Op de uitnodiging om twee dagen later mee te doen aan de festiviteiten rond de campione Italiano kon ik helaas niet ingaan: wij trokken weer verder rond in Toscane, Nadat ik nog enige vriendelijkheden uitgewisseld heb, trap ik verder richting camping. Daar lag dat vermaledijde klimmetje nog te wachten...'Pedala! ' roept men dan...

Vakantietijd 1

Nog maar twee weken na de koop moet de Bianchi een 'thuiswedstrijd' rijden: we zijn in Toscane! Samen met de camper naar het Italiaanse waar de zon heerlijk schijnt. Vanuit Torre del Lago (in de buurt van Viareggio) hebben we twee routes gepland: tochtje naar Pisa en Lucca. Zo gezegd, zo gedaan! Op maandag rijden we het dorpje door in de richting van Pisa. Volgens mijn navigatiekunsten moest dat 1 rechte weg zijn en dan 1x afslaan naar links. Het dorp uit gaat natuurlijk allemaal niet zo vlot want druk werk- en vakantieverkeer door smalle straatjes. Daarna de Via Aurelia op: een nogal drukke secundaire weg die gedeeltelijk langs de Autostrada Azzura loopt. Maar opvallend is het wel: ondanks het drukke verkeerskarakter in Italie houden automobilisten ruim rekening met de racefietsers. Of ze rijden met voldoende ruimte om je heen of wachten achter je rustig af tot die gelegenheid zich voordoet!

De route wijst zichzelf inderdaad: we rijden in 1x naar het Piazza del Duomo. Lekker toeristisch tussen de toeristen met de fietsen aan de hand lopen we langs de bekende klokkentoren met . Nee...wij gaan niet poseren in de houding van 'kijk mij die toren tegenhouden...!" Wel gaan onze 'Italianen' even op de foto met de toren op de achtergrond.

Nu is het deze dag nogal warm dus na het loopje over het plein en een fris colaatje met een soort van appelflap gaan we weer camperwaarts. Daar genieten we lekker na van een eerste tochtje.

De dag daarna doen we Lucca aan. Dat ligt wel iets verder weg maar met de Garmin en eigen orientatievermogen komen we soepeltjes in dit prachtige stadje aan. Het fietsen in deze contreien is eenvoudig vlak. Lucca is een oud vestingsstadje met een flinke muur er onheen. Daarvan is eigenlijk een soort parkachtige omgeving van gemaakt met een fietspad. Zo rijd je verheven boven de stad prachtig rond en kun je geregeld er voor kiezen het stadje in te rijden.

Ik denk, zittend op een terrasje met een lekkere espresso doppio, aan twee wielertalenten die hier in Lucca wonen: Mario Cipollini en onze eigen Thomas Dekker. Tegen beter weten in kijk ik toch rond of er toevallig een glimp op te vangen is...niet dus.

Op de terugweg speelt de warmte en te weinig proviand ons iets parten. Gelukkig doet een colaatje en wat water wonderen.

B B B

Bianchi - Bicicletta Bellissima...


...per dama bianca!
Meer tekst later!

Voetbal - fietsers

Zoonlief speelt sinds jaren voetbal bij ARC - de topklasser uit Alphen aan den Rijn. Dat heeft op zich niet veel met eigen sportbeleving te maken. Of het moet de onlangs gespeelde ouders-jeugdwedstrijd zijn waarbij we dit jaar eigenlijk voor het eerst kansloos hebben verloren... Met een vast clubje ouders hebben we altijd veel plezier langs het veld. Soms moet er ook gevlagd worden of vervangen we met een groepje vaders de weggevallen trainer. Tot zover de aanleiding. Nu werd er tijdens een van de vele koppen koffie van dit seizoen het plan opgevat om eens een leuk fietstochtje te gaan maken. Zo gezegd, zo gedaan natuurlijk. En daarom staan we op zondag om 9 uur met een bakje koffie in de tuin van Erica. Klaas, Manuela, Robert en ikzelf completeren het kwintet. Ik had voorgesteld een rondje van 70-80 km te doen. Best een mooi stukkie dacht ik zo; een rondje Breukelen. Mooi weertje met een niet ongunstige wind. En zo pedaleren we gevijven richting Uithoorn. Op mijn suggestie om wellicht iets af te snijden als het kilometrage te groot zou worden, werd negatief gereageerd: we gaan langs de Vecht naar Breukelen! Een mooie ambitie.

Met een lekker tempootje rijden we langs de Mijdrechtse Zuwe - de wind staat niet ongunstig voor dit gedeelte. Terug maar eens zien wat het wordt. Het stukje langs de Vecht is prachtig en men geniet...maar het wordt wel tijd voor koffie...!

Gelukkig strijken we na een kilometertje of 40 neer op het terras van Het Regthuis. Prima appelpuntje hoor! Hier kunnen meteen wat sterke verhalen worden uitgewisseld - zo hoort dat bij een fietstocht natuurlijk!

Daarna weer richting Alphen. Het windje komt nu wat nadrukkelijker in beeld en dus waaieren we over een lekker brede weg. Tijd om wat actiefoto's te schieten. Hier en daar begint het peloton wel iets te kraken maar er wordt op de tanden gebeten.

Door De Meije rijden we gunstig t.o. de wind terug naar Alphense dreven. Langs de Rijn trekt een enkeling nog even het gas open en wordt overtollige energie aangesproken - de hefbrug is immers alweer in zicht. Hier splitst de groep en we spreken af dat dit zeker een vervolg gaat krijgen! Leuk hoor!

Spinnen in Delluf

Het is inmiddels alweer een week geleden maar wat waqs het mooi in Delft op de Beestenmarkt! De spinningmarathon die georganiseerd was door de twee Alpe d'HuZes teams De Viergang en Hardleers. Ik besloot dit evenement als fietsdoel te kiezen om met mijn nieuwe fietspakje aan (ja, die van team De Viergang!) met name Amber en Ton nog even een hart onder de riem te steken. Het weer was prima en toen ik de Beestenmarkt op reed was de sfeer al voelbaar: goeie beats en een opzwepende leider zorgde voor een echt spinningsfeertje.

Maar liefst 164 fietsen met even zovele fietsers zweetten en dansten op de trappers. De sfeer was opperbest. Tussen de drukke werkzaamheden door loop ik nog Ton en Amber tegen het lijf. Zij genieten evenzeer van dit prachtige evenement en alle drukke voorbereidingen werpen duidelijke vruchten af. Ik ga met Amber nog even op de foto en wens beiden natuurlijk het beste voor de 9e juni.

Deze dag kan in ieder geval niet meer stuk en het levert een prachtig bedrag op!

Dag van de Arbeid...in Stompwijk

Zondag 1 mei: dit jaar een uitgelezen dag voor de jaarlijkse Elf Dorpentocht, georganiseerd door Tourclub Stompwijk. Vanwege de noordoosten wind zie ik bij voorbaat al op tegen de laatste kilometers vanuit Maasland. Maar ik heb geluk deze dag: we rijden de route andersom! Voor de 125 km gaat de route eerst via Delft naar Maasland. Stempelen en vanaf daar komt de wind op kop. eerst alleen maar van lieverlede rijd ik in een soort groepje. De snelheid wisselt nogal. Ik pak samen met een andere Kuotafietser nogal eens wat kopwerk. dat rijdt best aardig en de kilometers rollen soepeltjes onder de wielen door en dat ondanks de tegenwind. Onderweg krijgen we nog een sportdrankje met mars aangeboden. Het gesprek gaat natuurlijk over de wind. Ik opper nog dat het vandaag 1 mei is: de dag van de Arbeid is dus daar hoort die wind natuurlijk bij! Onderweg gok dat nu het verste punt Bodegraven moet zijn en dat we dan met de wind in de rug richting Stompwijk zullen rijden - een verheugende gedachte! Via Waddinxveen slingeren we zo langzamerhand Reeuwijk binnen. Daar is het bij restaurant Friends tijd voor koffie met een overheerlijke appelpunt: smaakt prima! Als ik weer opstap vertrekt er ook een groepje renners uit het Westland. Ik sluit aan en doe driftig mee in het molentje dat gedraaid wordt tegen de wind in. Ik mijmer over 'zwaren labeur' stoempen en andere wielertermen, al of niet van Belgische origine...Zo komen we ras in Bodegraven aan. Een flink deel van de groep gaat door voor de 160km en koerst richting De Hoef. Ik draai richting Alphen met nog twee anderen. we steken het grote blad en laten ons heerlijk voortblazen. Het tempo is goed en over voor mij zeer bekend terrein scheuren we via Boskoop, Alphen en Zoeterwoude naar Stompwijk. Dat liep voortreffelijk. Bij het Blesse Paard nemen we voor elkaar de hoed af, chapeau dus, en bedankt voor de gezellige laatste kilometers! Tijd voor een biertje.